اطلاعیه !
فرم عضویت در باشگاه مخاطبان









سبحان جدیدساز
گروه مطالعات سازمان

دکتری جامعه‌شناسی




نشست
سرباز با گام زمان رقصید
گزارشی از نشست «ایران پس از سلیمانی» در موسسه علم و سیاست اشراق
سبحان جدیدساز    اباصالح تقی‌زاده طبری   

شهید سلیمانی سرباز بود و در موقعیت پرآشوبی که تجربه‌اش می‌کرد تنها بود. او نه تصویر شفافی از آینده داشت که به آن دلخوش کند و نه پشتیبانی از قبل داشت که به آن تکیه کند. او تنها در پی آن بود که تسلیم نشود و جغرافیایی که برای مقاومت کردن انسان وجود نداشت را تشکیل بدهد. چنین اراده‌ای به او امکان می‌داد ابتلای زمان را تاب آورد و آماده‌ی خلق رخداد نیز باشد. اما پس از شهادت سلیمانی، به نظر جای چنین عزمی خالی است.



شورای عمومی
کودکان کار
دور نهم گزارش‌های پژوهشی - گروه مطالعات علوم دقیقه -2


دیگر زمان، آن امر موقتی نیست که مانند یک بیماری، روزی برطرف می‌شود. اگر این نامیدن سودای رسیدن را از یاد نبرد، به دعوتی برای زندگی بدل خواهد شد. کودکان در پناه چنین ستون‌ها و دهلیزهایی می‌توانند آینده را از نسوج همین پناهگاه بجویند و از مسیر همان دهلیزها راهی به بیرون پیدا کنند. ما در آستانۀ بدل شدن به چنین خانه‌ای هستیم. خانه‌ای که هم از هیاهوی کودکان قهقهه می‌زند و هم از حماسۀ دعوت سرشار است. زیرا دیوارهای این خانه به رازی بدل خواهد شد که از داستان‌هایی اغواکننده و رمزآلود برای اهل و عیالش سرشار است.



سرمقاله
تألیف عاجل و ضروری
آیا ابراهیم رئیسی می‌تواند در میانه بحران‌های عاجل مردم، تصمیمات سخت و ضروری بگیرد؟
سبحان جدیدساز   

به این ترتیب دولتی که تا چندی دیگر کابینه را تشکیل می‌دهد، با سه مسئله روبه‌رو خواهد بود: نیازهای فوری مردم، اصلاح ساختارهای رسوب کرده و تنگنای زمان. در چنین فضایی، دولت به جای آنکه خود را میان انتخاب سیاست‌های موجود گرفتار کرده و درگیر کلیشه‌های دوگانه‌ی از پیش تعیین شده شود، باید راهبرد خود را به نحوی تعیین کند تا بر این دوگانه‌ها غلبه کند



 1  

موسسه علم و سیاست اشراق
شماره تماس : 09355643099


عضویت در باشگاه مخاطبین

نزد آن­ها که دانایی را حق خود می‌دانند، پرسش از قیمت علم پرسشِ حسابگرانی محافظه­ کار است که نهایتاً حاضرند زندگی کنند به هر قیمتی. با این حال، آموختن به چه قیمتی؟ این سؤال حتی اگر از سرِ بی­حالی و خستگی بر زبان آمده باشد در ما امید و هراسی زنده می‌کند، نکند این راه که رفتن دارد و بازگشتن نه، دست‌کم برای من، بی‌سرانجام و بی‌حاصل باشد. آن‌ که با خود چنین نجوایی نداشته باشد، نه قدر زندگی بلکه پیش از آن، قدر خود علم را ندانسته است، چرا که علم پیش از هر گزاره‌ی صادقی که درباره‌ی چیزی داشته باشد، مدعی زندگی انسان است؛ هر آنکه خود را وقف چیزی همچون علم نمی‌کند، شخصیتی بی‌قدر است.

(تمام حقوق متعلق به موسسه علم و سیاست اشراق است)