مطالب

پس از رستم شاهنامه خواندنی نیست

کشتن ناجوانمردانه رستم، دشمنانش را رسوا و نابود کرد، اما نهایتاً رستم از ایرانیان و ایران کم شد. بعد از کشته‌شدن رستم لحن و داستان شاهنامه متغیر گشت و ایران در واقعیتِ پوسیده افتاد. واقعیتی که تا دیروزش هم بود اما با رستم اجازه پیدا نمی‌کرد که شاکله و شکل ایران باشد.

جوان‌گرایی در سیاست

ضرب‌المثل معروفی است که می‌گوید فلانی جوان است و جویای نام. جوان آرزویی دارد، در پیگیری این آرزو نامی برای خود دست‌وپا میکند و در جستن این نام موی خود را به گرد پیری سفید می‌نماید. از سوی دیگر جوان را به خامی و کم‌تجربگی می‌شناسند. او آماده است تا با عالم مواجه شود و خالی‌بودن دست او از تجربه، اتفاقاً امکان آرزوداشتن و تجربه‌کردن اوست. خامی جوان و آرزوهایی که در سرش می‌پروراند با هم نسبت مستقیم دارد. در واقع ملازمت و همنشینی این دو خصیصه، نیروی جوانی را همچون نیرویی ویژه و قدرتمند پیش می‌کشد و جوان را به تاریخ صحنۀ سیاست و موقعیت او به‌عنوان رقم‌زنندۀ آن متوجه می‌کند.

مغلوبین همیشگی | چگونه برگزاری جشنواره فیلم فجر، پرسش‌های اساسی درباره سینما و مردم را پس می‌زند؟

در پس گفتار فرهنگی، که فرهنگ را از اقتصاد و از سیاست جدا می‌اندازد، رتق‌وفتق امور و برگزارشدن منظم هرساله جشنواره، از آن چهره‌ای نمادین و ساختارمند، اما دروغین، مزورانه و کارمندی ساخته است. این وضع امکان هر رویداد، ضربه و تجربه ای را از آن گرفته است.

آیا بی‌مخاطره می‌توان چیزی آموخت؟ | ریاضیات همچون یک موضع

اکنون علم بیش از هر چیز از صحنه خویش به دور افتاده است. علم از انسان جان می‌طلبد و جان از انسان علم، اما معلوم نیست کدامین جان بتواند بهای علم را پرداخت کند و کدامین علم بتواند خون‌بهای جانی باشد. جان کندن نام دیگر علم‌آموزی است ولی ما که علم را بی‌جان کندن می‌خواهیم، چگونه می‌توانیم جان کندن بیاموزیم؟

تصمیم بی‌ملاحظه و پایان سیاست؛ آیا جمهوری اسلامی امیدی به آینده دارد؟

مردم در صحنه تشییع باشکوه پیکر سردارِ شهید قاسم سلیمانی احساس کردند می‌توانند در مبارزه و شهادت با سردار شریک شوند. اگر مخاطبه ممکن با مردم را در این زمان دریابیم، این نقطه می‌تواند آغاز سیاست و سرنوشتی تازه برای جمهوری اسلامی ایران باشد، سرنوشتی که ممکن است دستگاه کنترلی، امنیتی و رسانه‌ای جمهوری اسلامی از ما سلب کند.

گیاهی برآمد همانگه ز خون

«شهادت پاداش تلاش بی‌وقفۀ او در همۀ این سالیان بود، با رفتن او به حول و قوۀ الهی کار او و راه او متوقف و بسته نخواهد شد، ولی انتقام سختی در انتظار جنایتکارانی است که دست پلید خود را به خون او و دیگر شهدای حادثۀ دیشب آلودند.»

در سوگ سردار، فرصتی است ما را تا سوگنامۀ سیاوش بخوانیم و سوگواری کنیم.

فیلسوف و شهروند؛ آیا می‌توان از کارنامۀ فلسفه پرسید؟

فیلسوف می‌خواهد شهر را تا آنجا ببرد که حدودش را ملاقات کند. ولی شهر به سادگی فیلسوف را قِی می‌کند و حتی محتمل است که به او کرسی و جایگاه محترمی بدهد. اما شاید حق با شهر باشد و فیلسوف نداند که چطور این شهر است که او را شکست داده. اینجا این فیلسوف است که باید وارد شهر بشود و برای شهرش فرسوده شود تا شاید بتواند امید و امکانی تازه برای شهر فراهم آورد.

کیست که بتواند مستضعف باشد؟

برای آنان که سبکسرانه سیاست را پیگیری می‌کنند، «مستضعفین» کسانی به حساب می‌آیند که دستشان از قدرت خالی مانده، نیرویی برای احقاق حق خود ندارند. اما آنکه ضعف را در بر گیرد و به طلب آن رود، قوی می‌شود؛ و قوی آن کسی است که در پی ضعفی رفته باشد.

آیا جوهر جسم همان بُعد آن است؟

اگر هندسه کارش محاسبه است و می‌­خواهد در این محاسبه، جهان ما را از آشفتگی نجات دهد و شکل و صورتی به آن بخشد به ناچار باید از تازگی، نیرومندی و شگفتی چیزها اندازه بگیرد. این حساب باید حسابی دربارۀ چیزهایی باشد که آن‌ها در تأثیر و تأثرشان جلوه‌­ای از خود را به نمایش می­‌گذارند.

فلسفه و مسئولیت؛ گفت‌وگو با دکتر سید حسین نصر

برای بسیاری تغییراتی که سال گذشته در ریاست انجمن حکمت و فلسفه رخ داد، آغاز دوره‌ای آرام و کم‌تنش در این نهاد برای اهل علم بود. اما آغاز دورۀ جدید موجب فراموشی پرسش‌های اساسی درباره وضعیت نهاد علم و فلسفه در ایران نیست، چه اینکه آن‌ها را قوی‌تر نیز می‌سازد. گفت‌وگو با دکتر سید حسین نصر برای ما مجالی بود تا از تاریخ پیدایش نهاد سنت‌مند فلسفه در ایران سوال کنیم. مجالی که جویا شویم؛ مسئولیت عمومی و سیاسی فلسفه چیست؟

نوشتن، تجارت‌کردن

مشهور است که متون مرکانتیلیست‌ها از متون اقتصادی پیشینیان ماهیتاً متفاوت است. آن‌ها در شرایطی که خود به لحاظ اخلاقی متهم بودند، برای روشن‌کردن کار خود برخلاف گذشت‌گان، نه رسالاتی اخلاقی بلکه متونی فنی درباره تجارت کردن نوشتند.

از «بازی تاج و تخت» چه آموختیم

گفته می‌شود دوران «داستان‌گویی» به سر آمده است. اما سریالی چون «بازی تاج و تخت» نشان داد، اگر هنوز امیدی هست، به داستان و چگونه گفتنِ داستان است. این ارزش عمومی «بازی تاج و تخت» است.

صفحه 1 از 41234