آیا بی‌مخاطره می‌توان چیزی آموخت؟/ ریاضیات همچون یک موضع

اکنون علم بیش از هر چیز از صحنه خویش به دور افتاده است. علم از انسان جان می‌طلبد و جان از انسان علم، اما معلوم نیست کدامین جان بتواند بهای علم را پرداخت کند و کدامین علم بتواند خون‌بهای جانی باشد. جان کندن نام دیگر علم‌آموزی است ولی ما که علم را بی‌جان کندن می‌خواهیم، چگونه می‌توانیم جان کندن بیاموزیم؟

فیلسوف و شهروند؛ آیا می‌توان از کارنامۀ فلسفه پرسید؟

۶ دی ۱۳۹۸

فیلسوف می‌خواهد شهر را تا آنجا ببرد که حدودش را ملاقات کند. ولی شهر به سادگی فیلسوف را قِی می‌کند و حتی محتمل است که به او کرسی و جایگاه محترمی بدهد. اما شاید حق با شهر باشد و فیلسوف نداند که چطور این شهر است که او را شکست داده. اینجا این فیلسوف است که باید وارد شهر بشود و برای شهرش فرسوده شود تا شاید بتواند امید و امکانی تازه برای شهر فراهم آورد.

بیگانه بمان

۴ شهریور ۱۳۹۷

آزمون تحریم‌ها ما را در برابر این پرسش قرار داده است که آیا جمهوری اسلامی از پس برپا ساختن ملت خود در ایران برآمده است که اکنون با شعار استقلال ملت‌ها در هر گوشه‌ی این منطقه پرچم مبارزه برافراشته است؟

پارادوکسِ حقیقت و قدرت

۲ تیر ۱۳۹۷

اکنون هر روز بیشتر و بیشتر نهاد‌های علمی به نهادهایی حکومتی بدل می‌شوند و دولت هم یک مشتری بزرگ و هم بزرگترین سازمان‌دهی‌کننده‌ی نهادهای علمی است. البته که این سازمان‌دهی همواره شکل مستقیم ندارد اما هیچگاه حکومت‌ها تا این حد نهاد علم را برنامه‌ریزی نکرده‌اند. برنامه‌ریزی نهاد علم اختراعی تازه است و خوب است بدانیم تا چه حد دشوار و طاقت فرسا بوده زیرا همواره خود را در برابر این پارادوکس می‌دیده که علم را نمی‌توان سازمان‌دهی کرد زیرا حقیقت تنها تعهد علم است.

فلسفه و مسئولیت؛ گفت‌وگو با دکتر سید حسین نصر

۱۶ آذر ۱۳۹۸

برای بسیاری تغییراتی که سال گذشته در ریاست انجمن حکمت و فلسفه رخ داد، آغاز دوره‌ای آرام و کم‌تنش در این نهاد برای اهل علم بود. اما آغاز دورۀ جدید موجب فراموشی پرسش‌های اساسی درباره وضعیت نهاد علم و فلسفه در ایران نیست، چه اینکه آن‌ها را قوی‌تر نیز می‌سازد. گفت‌وگو با دکتر سید حسین نصر برای ما مجالی بود تا از تاریخ پیدایش نهاد سنت‌مند فلسفه در ایران سوال کنیم. مجالی که جویا شویم؛ مسئولیت عمومی و سیاسی فلسفه چیست؟