۱۲ دی

برای تاریکی سرود می‌خوانم

 

شماره سوم «بابل؛ فصل‌نامه علم و سیاست» با طرح  معنای«سخن» و چگونگی  امتداد آن در سیاست منتشر شد.
آخرین شماره فصل‌نامه بابل شامل سه فصل با انتشار ترجمه‌هایی از مقالۀ «نطق» از مارتین هایدگر در فصل نخست، محاورۀ «منتقد به مثابه هنرمند» اثر اسکار وایلد در فصل دوم و بازنشر زندگی‌نامۀ خودنوشت کوتاهی از نیمایوشیج ذیل مفهوم معاصرت شعر در فصل سوم منتشر شد. این شماره از بابل بر آن است تا مسئله چیستی و چگونگی سخن در جهان امروز را پی‌گیری نماید. همچنین بنا به سنت این فصلنامه پاسخ دکتر غلامعلی حداد عادل، رئیس شورای تحول در علوم‌ انسانی به نامه‌ی بابل به ایشان (در شماره پیشین) منتشر شده است. «بابل» هر فصل به همت موسسه علم و سیاست اشراق منتشر می‌شود.

فهرست مطالب شماره سوم بابل به این شرح است:

سرمقاله
برای تاریکی سرود می‌خوانم | علیرضا شفاه

فصل نخست
تأملی در منطق ارسطویی از گزاره
حال سخن گفتن | رویا فضلی خانی

نگاهی به منازعات پیرامون منطق نزد مسلمین | حمیدرضا میررکنی

نوشتاری از مارتین هایدگر:
نطق | ترجمۀ محمد هادی محمودی

آ.ب | مریم جایروند

چگونه می‌توانیم چیزی بگوییم | محمد هادی محمودی

فصل دوم
مقدمه‌ای بر محاورۀ «منتقد به مثابه هنرمند» اثر اسکار وایلد:
هنر نقد و زایش گفت‌و‌گو | امیر حسین خلیلی

گزیده‌ای از محاوره‌ای ‌از اسکار وایلد در نسبت نقد و اثر و هنری:
منتقد به مثابه هنرمند | ترجمۀ سید باقر نبوی ثالث

دربارۀ سخن گفتن و امکان به دست آوردن زندگی
بار زبان گشودن | سید باقر نبوی ثالث

فصل سوم
مقدمه‌ای بر شعر و سیاست نزد نیمایوشیج
دیباچۀ یک عصر | سید امیر موسوی زاهد

بازنشر یک زندگی‌نامه خود نوشت از مقدمۀ کتاب «مرقد آقا»
«نیما» از زبان «نیما»

طرح نیما از معاصرت و بازیابی مناسبات فرم، امر طبیعی و خلاقیت
گنج است خراب را | علیرضا سمیعی

نامه
پاسخ دکتر غلامعلی حداد عادل به نامۀ بابل

 

برای تهیه بابل می‌توانید با شماره تلفن ۰۹۱۰۱۷۲۱۴۸۳ تماس بگیرید.

 

 

 

 

 

 

2 دیدگاه برای ”برای تاریکی سرود می‌خوانم

  1. با سلام و احترام
    شماره های قبلی این نشریه را چگونه میتوانیم تهیه کنیم؟ به دنبال شماره اول این نشریه و به طور خاص فصل سوم آن یعنی «شهر با سکونت ویران می‌شود؛ اعتبار حتمی و ضروری است» که ترجمه رساله الاعتباریات علامه طباطبایی است، هستم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نزد آن­ها که دانایی را حق خود می‌دانند، پرسش از قیمت علم پرسشِ حسابگرانی محافظه­ کار است که نهایتاً حاضرند زندگی کنند به هر قیمتی. با این حال، آموختن به چه قیمتی؟ این سؤال حتی اگر از سرِ بی­حالی و خستگی بر زبان آمده باشد در ما امید و هراسی زنده می‌کند، نکند این راه که رفتن دارد و بازگشتن نه، دست‌کم برای من، بی‌سرانجام و بی‌حاصل باشد. آن‌ که با خود چنین نجوایی نداشته باشد، نه قدر زندگی بلکه پیش از آن، قدر خود علم را ندانسته است، چرا که علم پیش از هر گزاره‌ی صادقی که درباره‌ی چیزی داشته باشد، مدعی زندگی انسان است؛ هر آنکه خود را وقف چیزی همچون علم نمی‌کند، شخصیتی بی‌قدر است.